Heerenveen - Petje af voor bondscoach Bert van Marwijk. Als surrogaat-bondscoach schreef ik in mijn eerste aflevering dat het gedrag van Van Persie een mooie aanleiding was om hem tegen Brazilië op de bank te houden, ten faveure van KJH.
Maar Van Marwijk suste het conflict krachtdadig: de spelers weten nu weer wie de baas is! Hetgeen natuurlijk niet wegneemt dat ik Klaas Jan Huntelaar heel veel speelminuten toewens tegen Brazilië, met als apotheose dat hij het beslissende doelpunt maakt.
Ook petje af voor Roel Wiche, die in de Leeuwarder Courant van woensdag ‘het lipleesincident’ analyseert. Emoties zijn menselijk en tot op zekere hoogte ook begrijpelijk, maar riant betaalde topspelers die zich mogen bewijzen op een WK hoef je niet te blijven pamperen. Robin van Persie is pas écht een grote speler als dat besef ook tot hem zou doordringen.
Terug naar het veld en de wedstrijden van gisteren. Bij Japan-Paraguay begon mijn televisie na pakweg een uurtje spontaan te sneeuwen. Het spel was toch al niet om aan te zien. Zelfs Keisuke Honda viel – met uitzondering van de benutte strafschop – niet op een hoogstandje te betrappen.
En ’s avonds viel ik tijdens de eerste helft van Spanje-Portugal in slaap. Misschien dat we een briefje naar de Portugese voetbalbond kunnen sturen met de mededeling dat het een elementair onderdeel van het voetbalspel is om de bal in het doel van de tegenpartij te willen werken. De Portugezen waren daarvan duidelijk niet op de hoogte, al kampt Portugal, een elftal aanstellers, veel vaker met zo veel onwetendheid. Alleen tegen het zwakke Noord-Korea durfden ze. In de drie andere wedstrijden scoorden ze niet.
De Spanjaarden bakten er in de eerste helft ook weinig van, mede doordat de Spaanse bondscoach Vicente del Bosque hardnekkig vasthield aan Fernando Torres in de punt van de aanval, terwijl de speler van Liverpool absoluut niet in de vorm is. Trek de parallel met Robin van Persie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten